แห่งจิวร ๖ ชนิด : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 9 / 16

แผ่เมตตา ในสมัยพุทธกาล พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ เชตวันมหา วิหาร วันหนึ่งพระภิกษุรูปหนึ่งถูกงูกัดจนมรณภาพในกรุงสาวัตถี พระภิกษุ รูปหนึ่งได้กราบทูลเรื่องนี้แก่พระบรมศาสดา พระพุทธองค์จึงตรัสว่า “ดู

ภิกษุรูปหนึ่งในสมัยพุทธกาลถูกงูกัดจนมรณภาพ พระพุทธองค์ตรัสว่าเขาไม่แผ่เมตตาไปถึงตระกูลพญางูทั้ง 4 พระองค์อนุญาตให้ภิกษุแผ่เมตตาถึงพญางูเพื่อคุ้มครองตนเอง พญานาคทั้ง 4 ตระกูล ได้แก่ วิรูปักขะ (สีทอง),

ธรรมะ ประชา พระปิยทัสสีพุทธเจ้า (๒) ๒๕๒ เชี่ยวและลึกท่วมทับพระพุทธองค์ ถึงกระนั้น น้ำก็ไม่อาจทําจีวรของพระองค์ให้เปียกได้ ท้าวสุทัสสนะรู้ว่ากระแสน้ำหลากยังทำอันตรายพระพุทธองค์ไม่ได้ จึงเสกมนต์พ่นอัดน้

เรื่องราวนี้บรรยายถึงสถานการณ์ที่ท้าวสุทัสสนะพยายามทำร้ายพระพุทธเจ้าผ่านการเสกมนต์และอาวุธต่างๆ แต่พระพุทธเจ้าไม่ถูกทำร้ายด้วยอานุภาพแห่งพระองค์ ท้าวสุทัสสนะพบว่าพระองค์มีอำนาจมาก และไม่สามารถฉุดคร่าพ

ธรรมะเพื่อประช มหาสมบัติจักรพรรดิ (๑) ๑๕ ระเรื่อเหมือนพระอาทิตย์ยามอัสดง ดูแล้วเพลินตาเพลินใจ ทําให้คลายจากความทุกข์โศก กําแพงชั้นที่ 5 สร้างด้วยบุษราคัม มีสีเหลืองลออนวลตาเย็นใจ ใครได้เห็นแล้วใจจะสงบ

เนื้อหาเกี่ยวกับกรณีศึกษาของมหานครพระเจ้าจักรพรรดิ สร้างด้วยวัสดุที่มีคุณค่า เช่น บุษราคัมและแก้ว ส่งผลต่อความสงบจิตใจของผู้พบเห็น ประตูที่สร้างด้วยทองคำ เงิน และแก้ว ทำให้เป็นที่ประทับของพระองค์ มีคว

เสียงร้องปริศนา ครั้นเจริญวัยและศึกษาเล่าเรียนจบแล้ว อีกทั้งมารดาบิดาก็เสีย ชีวิต จึงตัดสินใจออกบวชเป็นฤาษี ตั้งใจบำเพ็ญเพียรแสวงหา โมกขธรรมเพื่อความหลุดพ้น จนทำฌานและอภิญญาให้บังเกิด ครั้งหนึ่งพระโพธ

เรื่องราวนี้เล่าถึงช่วงเวลาที่พระโพธิสัตว์หลังจากสูญเสียมารดาบิดาได้เลือกออกบวชเพื่อแสวงหาหลุดพ้น และเกิดเหตุการณ์เสียงร้อง 8 เสียงในพระราชอุทยานที่ทำให้พระเจ้าพรหมทัตตกพระทัย พระราชาได้ยินเสียงต่าง ๆ

ประโยค - อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา นาม อตฺถโยชนา (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 30 อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา หน้า 30 นฺตสทฺโท อู๋ สรโลปสโลปา ฯ วิภาเวสฺสามีติ วิภาเวนโต โย อห์ วิภาเวสสามิ อิติ ตสฺมา โส อห์ วิภาเว

เนื้อหาในหน้าที่ 30 นี้เสนอความรู้เกี่ยวกับอภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา โดยมีการพูดถึงหลักการต่าง ๆ รวมถึงการวิเคราะห์ผ่านแนวคิดและคำพิพากษา เช่น อนุโตและกิริยาต่าง ๆ การพูดถึงวาโณที่เกี่ยวข้องกับวัตถุต่าง ๆ

ประโยค - อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา นาม อตฺถโยชนา (ตติโย ภาโค) - หน้าที่ 315 อฏฺฐมปริจเฉทตฺถโยชนา หน้า 315 ปวดตน โตติ ตติยาวิเสสน์ ฯ ปวตฺตนโตติ สมฺภวนฺติ เหตุ ฯ อวิชชาปจฺจยาติ สมฺภวนฺตีติ อุปาทาน ฯ

เนื้อหาที่สำคัญในอภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา หน้า 315 เน้นเรื่องอวิชชาและปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อวิญญาณและสังขารในพุทธศาสนา รวมถึงการวิเคราะห์ปฏิฐาที่เกี่ยวข้องกับการเกิดและดับของวิญญาณ อธิบายถึงความสั

1 - หน้าที 343 ประโยค - อภิธัมมัตถสังคหบาลี และอภิธัมมัตถวิภาวีนีฎีกา - หน้ หาก พระผู้มีพระภาคอจ้าจึงทรงยกขันธ์ ๒ ขึ้น แสดงไว้ ฯ ท่านอาจารย์ทำไว้ในใจว่า ก็พระนิพพาน พระผู้มีพระภาค ทรงสงเคราะห์ลงในอายต

เนื้อหาเกี่ยวกับอภิธัมมัตถสังคหบาลีและอภิธัมมัตถวิภาวีนีฎีกาอธิบายถึงความสำคัญของขันธ์ในการเกิดทุกข์และการพ้นจากทุกข์ ซึ่งปรกฏว่า พระผู้มีพระภาคทรงยกขันธ์เป็นตัวแทนแห่งธรรมต่าง ๆ ที่มีความแตกต่างและเก

ประโยค๑ - บาลีไวยากรณ์ วจีวิภาค ภาคที่ ๒ อาขยาต และ กิตก์ - หน้าที่ 188 เป็นสาธนะนั้น ๆ เพื่อจะให้มีเนื้อความแปลกกัน ดังกล่าวแล้ว ข้างต้นนั้น. สาธนะ (๑๓๒) ศัพท์ที่ท่านให้สำเร็จมาแต่รูปวิเคราะห์ ชื่อ "

เนื้อหาเกี่ยวกับบาลีไวยากรณ์ วจีวิภาค ในส่วนของสาธนะ ซึ่งเป็นกลุ่มคำที่แบ่งออกได้เป็น ๒ ชนิด ได้แก่ กัตตุสาธนะและกัมมสาธนะ โดยมีการอธิบายถึงรูปแบบของสาธนะและบทบาทของคำในภาษาบาลี ทั้งนี้เพื่อให้มีความเ

ประโยค - อธิบายบาลีไวยากรณ์ นามและอัพยยศัพท์ - หน้าที่ 51 สังขยา ศัพท์ที่เป็นเครื่องนับนามนาม ชื่อว่าสังขยา เพราะเป็นคำที่ บ่งถึงจำนวนของนามนาม ทางภาษาไทยหรือภาษาของชาติอื่น ๆ นิยมจำนวนเลขของชาตินั้น

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับศัพท์ที่เป็นเครื่องนับนามในภาษาบาลี เรียกว่า สังขยา ซึ่งหมายถึงการบ่งบอกจำนวนโดยเฉพาะ เพื่อให้ทราบว่ามีจำนวนเท่าใด ในภาษาบาลียังมีการจัดสังขยาออกเป็น ๒ ชนิด ได้แก่ ปกติสังขยา แ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๑ - หน้าที่ 102 เป็นการบำเพ็ญสติปัฏฐาน) ฉะนี้เถิด พระโยคาวจรนี้ เมื่อรู้ลมหายใจออกและลมหายใจเข้าตามอาการ เหล่านี้ ทั้งโดยกาลระยะยาวและโดยกาลระยะสั้นอยู่อย่างนี้ บัณฑ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการบำเพ็ญสติปัฏฐานโดยการรู้ลมหายใจออกและเข้า, ทั้งความรู้สึกในระยะยาวและระยะสั้น ซึ่งช่วยให้บัณฑิตเข้าใจลมหายใจตลอดทั้งร่างกาย โดยเรียกชื่อเธอว่าเป็นผู้รู้เรื่องลมหายใจอย่างชัดเจนว่า

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๑ - หน้าที่ 236 [แก้อรรถปาฐะในอากาสานัญจายตนะ] [แก้ สพฺพโส] ในปาฐะเหล่านั้น บทว่า สพฺพโส - โดยประการทั้งปวง" คือ สพฺพากาเรน - โดยอาการทั้งปวง” ความก็คือว่า ทั้งหมด ห

เนื้อหาในวิสุทธิมรรคแปลนี้พูดถึงการอธิบายรูปสัญญาในความสัมพันธ์กับรูปาวจรฌาน โดยเชื่อมโยงความหมายของคำในบาลีและการนำไปสู่การปฏิบัตที่ถูกต้อง ในที่นี้คือคำว่า สพฺพโส ซึ่งมีความหมายว่า โดยประการทั้งปวง

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 225 [เริ่มทำทิพยจักษุ] ก็แลอาทิกมิกกุลบุตร ผู้ปรารถนาจะเห็น (ด้วยทิพยจักขุ) อย่างนั้น จึงทำฌานที่เป็นบาทแห่งอภิญญา อันมีกสิณเป็นอารมณ์ ให้ควรแก่การนำ (จิ

เนื้อหาพูดถึงการทำฌานเพื่อพัฒนาทิพยจักษุ โดยการใช้กสิณ ๓ ชนิด ได้แก่ เตโชกสิณ โอทาตรสิณ และอาโลกสิณ พร้อมอธิบายความสำคัญของการตั้งอยู่ในอุปจารภูมิ สถานการณ์ที่เหมาะสมในการขยายอารมณ์กสิณเพื่อให้เกิดอภิ

ประโยค - อธิบายบาลีไวราณี สมานและติชติ - หน้า 49 แห่งช้างพัง ญัฏฐีอุปมาตพุทธพิธี. ๒๐ คณะโจ จ ปภพีโตร จะคณะอุปพุทธิชา คฤหัสและบรรพ ชิต ท. อสมาหาระ ทับนาวะ. ๒๑. พุทโธ สีโห อิวะ-พุทธสีโอ พระพุทธเจี้ยนเพ

บทความนี้เสนอการวิเคราะห์และอธิบายเกี่ยวกับบาลีไวราณี สมานและติชติ ในหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธและวิธีการที่ใช้ในการเปรียบเทียบต่างๆ เช่น นิครธาสและอนุวิริโอ รวมถึงรายละเอียดทางพุทธพิธีที่ทำให้เกิด

ประโยค - วิฑูทธิวรรหลเป็น ภาค ๑ ตอน ๑ หน้าที่ 80 [๒๒.๒๒ กายภาคมัญญา จิตภาคมัญญา] ความควรแก่การแห่งกาย ชื่อกายมัญญา ความควรแก่การ แห่งจิต ชื่อจิตมัญญา กายภาคมัญญาและจิตภาคมัญญานั้น มีความเข้าในปรังแห่

ข้อความนี้พูดถึงกายและจิตในมุมมองของมัญญา มีการแบ่งปันคุณสมบัติต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับกายและจิต รวมถึงความเข้าใจในความไม่ควรแก่การของทั้งสองสิ่ง และการบรรลุถึงความเลื่อมใสที่เกิดจากความเข้าใจในเรื่องนี

ประโยค - วิถีธรรรมแปล กด ตอน ๑- หน้า ที่ 149 อินทรีย์ สัจจินทกศ อินทรีย์นิทศ ส่วนว่า อินทรีย์ ๒๑ คือ จัญญูทรีย์ โสดจินทรีย์ มานิทรีย์ ชิวหิทรีย์ กายินทรีย์ มันนิทรีย์ อติญินทรีย์ ปรัศลิทรีย์ ชีวิตน-

บทความนี้สำรวจธรรมะที่เกี่ยวข้องกับอินทรีย์จำนวน 21 ชนิด รวมถึงการจำแนกประเภทและบทบาทของแต่ละอินทรีย์ในกระบวนการปฏิบัติธรรม โดยชี้ให้เห็นถึงความสร้างสรรค์และการพัฒนาสติปัญญาในชีวิตประจำวัน นอกจากนี้ยั

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล ภาค ๓ ตอนที่ ๓ หน้า ৩ ১৬๓ มีคำเพื่อน ในสงสารอันไม่มีใครรู้เบื้องต้นเบื้องปลาย ดังนี้ ลำดับ ความเกิดขึ้นแห่งกิเลสทั้งหลาย ท่านจึงไม่กล่าวไว้โดยตรง แต่โดย อ้อมพิณกว่าได้ว่า อ

เนื้อหานี้อธิบายลำดับการเกิดขึ้นของอุปาทาน ๕ ชนิด โดยเริ่มจากอัตตามุปปาทานที่เกิดขึ้นก่อน ตามด้วยสีลาพุพุทธานและกามุปปาทาน ที่เกี่ยวข้องกับความเข้าใจในธรรมชาติของชีวิตและการเป็นอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอ

ประโยค - อธิบายลิ้วร่วง อธิบาย - หน้า 51 หมาย และ สิทธิและ ก็เป็นผู้ที่ทำด้วยตนเองในกิริยา คือ สิทธิค์ สิปป์ (ซึ่งศิลปะ) เป็นกรรม คือ เป็นสิ่งที่ถูกสอนศึกษา แต่ตัวกรรมไม่ สูบนเป็นสิ่งสำคัญในบทนี

บทความนี้อธิบายถึงลิ้วร่วงและกรรมในบริบทของศิลปะ โดยเน้นที่ความสำคัญของกัตตาและกฤติในการสร้างประโยค กรรมในที่นี้ถูกวิเคราะห์เพื่อให้เห็นถึงวิธีการที่แต่ละตัวแสดงอยู่ในประโยค และความเป็นไปได้ต่างๆ ที่เ

ประโยค - ปรมาภูมิสายาม วิฑูรินาครสลาว้อนาย มหาวิทยาลัยสมมตาย (ปฏิภาคี) - หน้าาที่ 129 ชฎุกุณฑเทพ วิฑูรินาครสลาว้อนาย สันฑาสน ฯ เผยุณฑเทพคุณดีบั ไอรามุตเทพตายาย กฎหมาย ภาคี [๒๖] อคุุณฑนฐสิงคุปต์ทุกใ

บทความนี้สำรวจปรมาภูมิสายามและบทบาทของกฎหมายภาคี ที่เกี่ยวข้องกับการจัดการด้านกฎหมายและผลกระทบในสังคม กฎหมายมีการนำเสนอผ่านการวิจัยทางการศึกษา ที่มีแนวทางในการสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับระบบกฎหมายในเชิงล

Certainly! Here is the OCR-extracted text from the image: ประโยค - อธิบายลำไวยากรณ์ นามคำนิ คำกริยากรณ์ - หน้า 40 (ชนิด) ย่อมฟัง โดยปกติ เหตุนี้ (ชนั้น) ชื่อว่า ผู้ฟังโดยปกติ. ถึงในศัพท์อื่น ๆ ก็มิฟ

บทนี้อธิบายเกี่ยวกับลำไวยากรณ์ของนามและคำกริยา โดยเจาะจงถึงวิธีการใช้งานในบริบทต่างๆ ที่สำคัญซึ่งอาจไม่มีการใช้ในอดีต สะท้อนถึงการพัฒนาของภาษาและคนในสังคม และการนำไปใช้ยังมีอำนาจในปัจจุบัน นอกจากนี้ยั

ประโยค - อภิธานศัพท์ไววรรณ นามกิตติ และกริยากิตติ - หน้าที่ 49 วิเคราะห์ในกิจจาปัจจัย ๑ ปัจจัย ปัจจัยนี้ เมื่อองค์ประกอบครบๆ ข้อความเสีย เพราะไม่มีตัว อ ปรกฏ แต่ที่ปรากฏได้คือเสียงสระ .. ที่ดออยู่ท้า

ในบทนี้นำเสนอการวิเคราะห์กิจจาปัจจัยซึ่งเกี่ยวข้องกับนามกิตติและกริยากิตติ โดยเน้นถึงความสำคัญของการปรากฏของเสียงสระในท้ายคำ ปัจจัยที่ต้องพิจารณา เช่น คำหน้ากลิ่นเป็นกัมมันู และการใช้งานของพยางค์ในประ